Smout, vet, hesp en spek

Wie mij kent, weet dat ik al graag eens een hapje eten klaarmaak. Wonen in Brussel is daarvoor een godsgeschenk. Schaarbeek telt fruitwinkels bij de vleet, heeft visboeren dat het geen naam heeft, en als ik exotischer ingrediënten van doen heb, spring ik op mijn fiets en zak ik af naar het centrum om mijn tweede favoriete Aziaat een bezoekje te brengen: de Kam Yuen supermarket. Letterlijk elk ingrediënt is op een boogscheut van het gloeiend hete oppervlak van mijn pan verwijderd, op één na: Goed vlees.

Het zit zo dat de onstuitbare opmars van halal beenhouwers niet zo’n geweldige zaak is voor de diversiteit in het aanbod. Soepkippen kun je er voor een prikje op de kop tikken, maar als ik zin heb in een lekkere, malse steak ben ik er aan voor de moeite. Gortdroog, uitgebloed vlees dat enkel en alleen uit de koe werd gehouwen om kauwen te herdefiniëren. Kefta is lekker, maar wordt mijlenver achter zich gelaten door een bord glanzend sappige varkenswangen. Of een flap ribben, zes uur in een smoker en met zoet-hartige barbecuesaus tot gekarameliseerd nec plus ultra verheven. Voor deze zaken ben ik helaas aangewezen op de Colruyts/Carrerfours/Delhaizes van deze wereld, bargoenen die hun spek opspuiten met water en bamboevezel toevoegen aan hun gehakt om op massa te besparen. Nozems die boeren uitpersen tot ze uit pure wanhoop de draagkracht van hun zolderbalken uittesten. Klootzakken die ons, via luiheid en gemakzucht, geleerd hebben te vergeten hoe lekker eten nu eigenlijk ook weer smaakt.

Daar wordt een mens, zacht uitgedrukt, niet vrolijk van. Groot was dus mijn vreugde toen ik via Bruzz.be vernam dat ambachtelijke slagerij Dierendonck zich zeer binnenkort op nog geen twee kilometer van mijn deur vestigt. Ik zag mezelf joelend naar huis hollen met een artisanale ketting boerenworsten rond mijn nek. Een met vet dooraderd stuk West-Vlaams rood lag in mijn fantasie al lillend op mijn snijplak te krijsen om tot 3,5 centimeter dikke plakken versneden te worden en in de geklaarde boter sidderend z’n einddoel, perfect gekorst, te bereiken. De gedachte aan taco’s met traag gegaarde varkensnek en gepekelde rode ui liet het water in mijn mond stromen als had Oceade er een nieuwe attractie geïnstalleerd. Tot een veganiste het nodig vond om op mijn parade te schijten.

1

Leopolitan Dynamite, gisteren nog Leonoor something something, was duidelijk niet blij. Toen ik haar even googelde bleek ze te werken voor Veganize BXL, een organisatie die zich blijkbaar bezighoudt met meatshaming (of zo, ik heb me er niet in verdiept wegens whatever: elk beest z’n zelfgekozen feest). Zoals de internetetiquette voorschrijft diende ik haar meteen van repliek.

2

Ik monkellachte om een visioen van een levende kalkoen die kakelend en paniekerig gobbelend rond de kerstboom klapwiekt alsof z’n leven er van afhangt, terwijl de familie hem achterna zit met anderhalve kilo truffelgehakt om in z’n hol te douwen. Leonoor niet.

3

Pfrt, nu was ik helemaal klaar met die seitan vretende troela. Tijd voor een waargebeurd verhaal!

45678

Ik kreeg tot op heden geen antwoord.

Advertenties

De troostprijs

Gelukkig nieuwjaar aan al wie dit leest, en hetzelfde aan al wie dit niet leest. Nu het egoïsme tegenwoordig zo welig tiert zou ik het nogal sneu vinden van mezelf om  de overige 6.999.999.900 bewoners van deze aardknol een kutjaar toe te wensen. Mijn goede daad voor 2017, zeg maar.

Nu dat achter de rug is: Bol.com voert momenteel een nieuwjaarsactie waarvoor je vijf producten dient te selecteren die je graag zou krijgen met een budget van maximum vierhonderd knaken, opgeslagen in een lijstje genaamd “Nieuwjaarswens”. Spek voor mijn bek gezien ik een grote fan ben van spullen, maar mijn cloaca minima, Basil geheten, momenteel een aanzienlijk deel van het feestbudget tot groen-geel gevulde pampers reduceert en aldus mijn treat yo’selfvermogen ernstig aantast. Vol goede moed begon ik te graven in het aanbod van de gekende retailer, maar o wee!, op het eind van de rit bleek het budget overschreden met zo’n driehonderd flappen. Paniekerig dat ik door dit feit de hoofdprijs zou mislopen stuurde ik dan maar een mailtje naar de klantendienst om de situatie te verklaren en mezelf terug in de race te zetten.

bol1

bol2

bol3

Zo, dat zou moeten helpen! Hopend op een klantendienst gevuld met mensen die de macht hebben om te beslissen over marketingacties kroop ik onder de wol nadat ik een paar glaasjes slecht gekoelde wijn had gedronken. Morgen spelen op mijn gloednieuwe en, nog beter, volledige gratisse, playstation 4. Wat mij betreft kon de zon niet snel genoeg z’n kankerverwekkende bakkes tonen! In plaats van dozen vol plezier kreeg ik echter dit:

bol-antw

Mijn grootste vrees werd waarheid: Ik ging harder mijn best moeten doen om de Chaymaes van deze wereld te overtuigen betreffende wie de rechtmatige koning der nieuwjaarslijstjes daadwerkelijk is:

bol4

bol5

 

Geniaal zou ik het niet noemen, maar doe maar eens beter om acht uur ’s morgens. Enfin, nooit geschoten altijd mis. Tot, plots in mijn mailbox!

bol-antw2

Niets dan teleurstelling! Sorry, anticlimax, ik weet het. Met de wetenschap dat ik toch twee meisjes had laten gibberen, en ik me duidelijk minder en minder begin op te jagen in het foutieve gebruik van bezittelijke voornaamwoorden besloot ik dan maar om het los te laten. Can’t win ‘em all. Tot, PLOTS IN MIJN BRIEVENBUS!!!

suspense

 

img-20170109-wa0005img-20170109-wa0007

ZIJN JULLIE NU ECHT MET NIETS TEVREDEN? Ik vond het alleszins erg vriendelijk en bijzonder attent. Thanks Bolleke!

 

 

Babympotentie (2)

muzikale-castratie2

Vervolg op Babympotentie (1)

Er zijn drie manieren om een gezonde snaak te ontmannelijken. Vooreerst is er de mechanische castratie. Indien je het zwaar overroepen ‘Rundskop’ niet zag: Men neme twee middelzware keien waarmee men de onfortuinlijke noten in kwestie pureert. That’s it. Toegegeven: Het kan ook minder dramatisch, maar zonder dat tikkeltje meer hadden de Japanners ook nooit gecapituleerd. Op de tweede plaats komt chemische castratie. Wie hoopte dat ik hier een of ander pandyësk sop sop zoutzuurverhaal ga ophangen moet ik teleurstellen: Men vermindert de productie van testosteron op medicinale wijze en daarmee is de kous af. Een derde manier is uiteraard de muzikale castratie. Middels een erg kleine headset die op het scrotum wordt geplaatst stelt men de testes bloot aan een twee uur durende medley bestaande uit het verzamelde werk van Justin Bieber, Margriet Hermans en Nickelback. Kortstondige blootstelling aan kleine doses zorgt voor een tijdelijke leegloop van de zwellichamen, in geval van langdurige begolving zal in het gezonde mannenlichaam een reversieve indaling plaatsvinden. Dit wil, volks uitgedrukt, zeggen dat de behandeling de balzak z’n kloten zodanig uithangt dat ze letterlijk het gat, hier de onderbuikholte, in zijn.

Waarom bovenstaande wetenschappelijk accurate uitleg? Welnu, al deze kennis bracht me op een idee. Als kersvers vader ben ik door de gynaecoloog op een zes weken durend vagijndieet gezet, en dat valt nogal tegen. Om het draaglijk te houden kun je natuurlijk jezelf voor de handkar spannen, maar god weet waar dat eindigt met al die virtual realityporno tegenwoordig. Naar de hoeren gaan, hoe feestelijk de situatie ook wezen mag, is mijns inziens geen goede manier om de geboorte van je zoon te vieren, en om plus minus gewillige grieten op te pikken in een nabij gelegen park ontbreekt het mij aan witte bestelwagen. Neen, ik had nood aan een elegante, tijdelijke en pijnloze oplossing. Het was tijd voor een nieuwe brief aan mijn oude pennenvriend, Peter.

peter1peter2

Peter, de sympathieke knakker, liet niet na om me zo goed als meteen een antwoord te sturen, en zo komt het, lieve vrienden, dat ik deze morgen tussen zeven en kwart na zeven erecties overal te lande met behulp van MNM heb mogen verpletteren. De weg naar de showbizz ligt open, gelukkig ben ik intussen al wat stront gewoon.

peter-antw

Babympotentie (1)

kots

Zo’n jaar geleden stuurde ik Peter Van de Veire een briefje naar aanleiding van een laffe Bieberkoortsaanval zijnentwege bij het krieken van de dag. Uit schrik dat de indaling van m’n testes teniet zou worden gedaan bij herhaling wou ik hem vriendelijk en schriftelijk verzoeken  dat nooit meer te doen. Peter vond de brief in kwestie lollig en  poste hem online.

Ik herinner me nog levendig dat ik plots berichtjes begon te krijgen van vrienden die iets waren tegengekomen in de krant waarvan ze de schrijfstijl herkenden. Of ik een brief had gestuurd naar Peter Van de Veire? Schets mijn verbazing, ik stond op HLN met mijn brief! Hier heeft de mens gewonnen, het hoogste doel bereikt! Gelukkig had de redactie van MNM de tegenwoordigheid van geest gehad om m’n naam te censureren, want mijn Bomma huppelde toen nog fluks door de gangen van het rusthuis (intussen, helaas, niet meer) en die brief stond vol vunzige praat. De onverwachtse populariteit van dat mailtje heeft me er toe aangezet om deze blog te beginnen (met nog meer vunzige praat, sorry Bomma). Het zit zo dat ik deze brieven enkel voor mijn eigen vermaak en dat van mijn vier beste vriendinnen Marie, Eva, Rien en Liesbeth opstelde, maar als zo veel volk geamuseerd is door mijn onzin, waarom ze niet online gooien?

Onlangs contacteerde ik Peter opnieuw, enerzijds om ‘m te bedanken dat hij zich aan z’n woord had gehouden, anderzijds om te vragen alstublieft terug Justin Bieber te draaien (zie deel 2, later). Kwestie dat ik niet aan halve verhalen doe, post ik hier m’n oude mail nog ‘ns. Het is de uitdraai die door de redactie van MNM werd gepubliceerd gezien de site van Peter met webforms werkt. Fucking webforms.

emailpeter

Peter reageerde als volgt

reactiepeter

Lief, toch?

 

Omar en de gregoriaanse kalender

omarheader

Zo. De pees mag er terug op, briesend hervat de knol z’n geploeg, de vijs wordt wederom aangespannen! Ik hoor je denken ‘Zeven maanden niets publiceren, jij luie klootzak!’, en dat is an sich niet zo ver van de waarheid verwijderd. Echter, de zomer dient voor andere dingen, en nu de winter er schurend aan komt geschuifeld is de tijd gekomen om de schrijfsels die ik opspaarde op jullie netvliezen te lossen. Aaah.

Enter Omar Souidi. Voor wie zijn optreden in ‘De afspraak’ gemist heeft: Doe uzelf een plezier en klik hier. Het mooiste staaltje televisie sinds Eugène anno 2012 in ‘Man bijt hond’ demonstreerde hoe ‘ie z’n rode Fiat Panda in die ontiegelijk kleine stalling plooide. Souidi verdedigt een op z’n zachtst gezegd dubieus sujet met zo’n brio, dat ik bij afloop van het programma opgewonden zat te applaudisseren voor mijn televisietoestel. Wat een held! Een stem die als warme honing in de oren loopt, doorspekt met arrogantie en een vleugje je ne sais quoi. De perfecte advocaat van de duivel. Die arme hoofdredacteur, met elk woord een meter dieper de grond in zakkend, een stotterend contrast, een nietsvermoedende pinguïn die van z’n ijsrots wordt gehapt door de vliegende orka.

Na ‘De afspraak’ stopte de pret niet, want onze date liep gewoon lekker verder via z’n website. Daar leerde ik Omar iets beter kennen: Taalfetisjist, dandy, grinta, waar hij al eens een pint gaat drinken, enzovoort. Fier stond mijn broner overeind, al waren er toch twee kleine puntjes waar ik hem even op wou wijzen. Ik kreeg geen antwoord.

souidimail1

souidi

souidimail2

Gesloten wegens jaarlijks verlof

Liefste lezers,

In het kader van het ontspannen van de boog zal ik gedurende de komende twee weken mijn uiterste best doen om alle rode wijn op te drinken die men in het zuiden van Italië in de kelder heeft liggen. Was het niet Michel Daerden die ooit zei dat vaders voor twee moeten drinken tijdens de zwangerschap? Om jullie toch niet helemaal te ontgrieven van mijn onzin had ik graag nog snel even een briefje gedeeld dat jammer genoeg nooit tot bij de ontvanger is geraakt (of zal geraken).

Naar aanleiding van het volgende artikel dacht ik die snode meneer Ecclestone even te contacteren om hem te laten weten dat hij de plank helemaal mis slaat. De ouwe knakker is helaas nog moeilijker te bereiken  dan de binnenkant van Emma Watson’s onderbroek, dus heb ik het eens geprobeerd via reddit (de zelfverklaarde voorpagina van het internet). Daar vonden ze al mijn ideeën slecht. Misschien is de wereld er gewoon nog niet klaar voor. Moest iemand toevallig Bernie’s contactgegevens hebben ben ik steeds bereikbaar op thowerkteraan@gmail.com.

Met dank aan Marie, samenbrenger van mensen, beste vriendin voor het leven en de mooiste vertaler van mijn teksten.

Engelsreactie3reactie1reactie2

Hieronder de originele tekst voor wie niet zo’n fan is van de Engelse taal:

Beste meneer Ecclestone,

Onlangs las ik in de krant dat u eerder weigerachtig staat ten aanzien van vrouwen in de Formula 1 sport. Ze zouden, volgens u, fysiek niet sterk genoeg zijn enerzijds, en niet serieus genomen worden anderzijds. Met deze twee argumenten heeft u overschot aan gelijk. Ik zou zelfs verder durven gaan: Als ik vrouwen krankzinnige manoeuvres wil zien uithalen kijk ik ’s ochtends wel gewoon hoe mijn vriendin de garage uit rijdt.

Langs de andere kant is de Formula 1 sport al jaren aan het vervrouwelijken. Een hongerige kat maakt meer lawaai dan een bolide op topsnelheid, het vermogen van de motoren werd verlaagd tot “uit de kluiten gewassen elektrische fiets”, en Lewis Hamilton neemt selfies in de pit. Selfies godbetert! Nog één stap verder en de tanks worden gevuld met notenolie die bij ontbranding naar kamperfoelie geurt. Alle gekheid op een stokje: Uiteindelijk is die vrouwelijke Formula 1 nog zo’n gek idee niet, men heeft het idee gewoon nog niet ver genoeg uitgedacht.

Tot nu. Na vele dagen en nachten van wrochten en nadenken heb ik een voorstel uitgewerkt dat u, als man én als zakenman, ongetwijfeld meer dan bevredigend zult vinden. Laat ons beginnen bij de naam. Formula 1 is een ijzersterke merknaam die je uitsluitend associeert met rauwe mannelijkheid en half kale kerels die in hun trainingspak op zondag voor de televisie liggen te slapen met een opengescheurde zak chips op hun pens. Daarom bedacht ik Formula V. V zoals het eeuwenoude symbool voor vrouwelijkheid: De kelk, een gestyleerde moederschoot. En V voor vagina, want die hebben ze. Ligt ook nog ‘ns lekker in de mond, vindt u niet?

Ten tweede moet ook heel het format herbekeken worden. Vrouwen beperken zich niet uitsluitend tot het levensgevaarlijk en loeihard rondrijden en inhalen langs rechts: Zij doen dit met een reden. Ik stel voor om een soort van realityshow uit te werken waarin we het doen en laten van de vrouwelijke coureurs en hun kroost voor en na de wedstrijd op de voet kunnen volgen (bijvoorbeeld ‘Timmy moet naar de zwemles: Road rage special’). In die optiek zou het ook leuk zijn om van de startlijn een kapsalon te maken, van waaruit de coureurs naar hun bolide moeten lopen (cfr Le Mans) en dat de race eindigt aan de supermarkt waar ze zich parallel moeten parkeren. Spannend tot op het allerlaatste ogenblik én hilarisch!

Tot slot zou er iets aan de kledij moeten gedaan worden. Gezien de eerste twee punten mogelijk de mannelijke fanbase wegjagen, denk ik dat we alle kanonnen moeten inzetten om ook hen te betrekken bij het nieuwe Formula V: Topless kanonnen. Hiermee slaat u twee vliegen in één klap: Vrouwen die niet fit zijn worden gediskwalificeerd wegens gevaar van flapperende borsten die aan 400 km/u in de luchtinlaat worden gezogen, en mannen zouden wild enthousiast zijn over zo’n mooie éénwording van mens en machine. Borsten!

Indien ù intussen al wild van enthousiasme bent geworden kunt u me altijd contacteren op thowerkteraan@gmail.com. Met veel plezier kan ik u deze (en veel meer) geniale ideeën komen toelichten rond juni, liefst ergens waar het niet te warm maar ook niet te koud is. Ook: Van de cabinedruk van goedkope vluchten krijg ik hoofdpijn, dus gelieve hier rekening mee te houden bij het boeken van mijn tickets.

Met vriendelijke groeten,

Tho

Eendracht maakt macht (2)

Koning 2

Wie niet kan volgen klikt best op deze volzin, want zonder de oorspronkelijke brief is er natuurlijk niet veel aan. Of hier. Vrijheid blijheid.

Hoe ouder je wordt, hoe vervelender het is om brieven te krijgen. Vroeger zag ik de post als een fantastisch bedrijf. Op zijn met fietstassen beladen stalen ros, bulkend van de prachtigst versierde liefdesbrieven, van geld uitpuilende verjaardagskaarten van de bomma, en postpakketten die de sinterklaasperiode uit z’n voegen deed barsten van pure filantropie, peddelde de postbode met oprecht enthousiasme van deur tot deur. Had ik toen geweten dat deze snodaarden op een dag uitsluitend facturen en krantjes van de Carrefour in mijn brievenbus gingen proppen, ik had z’n nieuwjaarskalender opgerold en in z’n hol gedouwd. Bij wijze van spreken.

Vandaag was een uitzondering.

IMG-20160420-WA0001

Ow jesssss

IMG-20160420-WA0004

Toegegeven, het is dan misschien niet van de Koning zelf, en het brengt op zich niet echt veel zoden aan de dijk, maar ik heb vandaag geleerd dat zelfs het paleis sneller antwoordt dan de gemeente. Wat ik ga doen met die vers vergaarde kennis is me nog niet helemaal duidelijk, maar met zo’n sympathieke buurman kan het niet lang meer duren eer m’n poort eindelijk afgepaald wordt.

Merci Phille.