The art of retention (3)

puppy

(Dit is het derde deel van het nieuwe standaarddrieluik in de wereld van klantvriendelijkheid. Klik hier voor het eerste en hier voor het tweede deel)

Als de rook opgetrokken is en de machetes begraven zijn, kijk je vaak terug naar het slagveld met gemengde gevoelens. Er werden dingen gezegd, gedaan, die de andere partij mogelijk gekwetst hebben. Misschien opzettelijk, misschien niet. Elk gevecht laat z’n littekens na. Had ik zo veel kakmetaforen moeten gebruiken? Had ik moeten dreigen met andere boekenwinkels? Had ik het idee van virtuele kortingsbonnen in een bedrijf z’n poeperd te duwen moeten opperen?

Ja.

Screenshot_2016-02-25-11-26-56

Morgen ligt “The art of war” in m’n brievenbus. Ik ben een hoer. Laat het genezingsproces beginnen.

 

The art of retention (2)

goed geprobeerd

(Dit is het tweede artikel in een razend spannende trilogie. Lees het eerste deel hier)

Als er nu eens één ding is waar ik nóg meer van houd dan aan allerlei voorwaarden gebonden reductiebons, zijn het wel enquêtes. Ik vind het HEERLIJK hoe men peilt hoe ontevreden je precies bent, zelfs nadat je een (tot op heden door hen onbeantwoorde) e-mail hebt gestuurd waarin je die zure smaak in je bek met handen, voeten en metaforen bij de vleet hebt uitgelegd. Die e-mail zal ook niet meer beantwoord worden, want op het moment dat je die bevraging ontvangt is jouw dossier bij hen gesloten. Zo, dat hebben we weer goed gedaan zeg! Een gouden ster voor Angeline, weer een gestrande zeester terug in het water gewipt.

Ikzelf ben nooit een cijfermannetje geweest. Ik ben er ooit in geslaagd om 13 % op een examen wiskunde te scoren. De commentaar was de volgende:

Tho, of je nu slim of dom bent laat ik in het midden
Lui ben je alleszins

Nagels met koppen. Vanuit mijn administratieve achtergrond begrijp ik het gemak van getallen, maar wanneer het zoiets fragiels als het langzaam opgebouwde vertrouwen van een relatie betreft drukken ze mijn inziens niet altijd precies uit wat er aan het handje is. Daarvoor zijn woorden nu eenmaal beter. Daarom een laatste poging:

  • Bol.com, langzaam waren we de liefde aan het bedrijven. Je keek me aan alsof we elkaar begrepen, zette je schrijlings op me, en scheet me vervolgens helemaal onder.
  • Bol.com, we kochten samen een appartement. Jij wou een grote living, want die zijn uitermate geschikt om feestjes in te doen, zo overtuigde je me. Ik kom op een dag terug van het werk, om je in het midden van een daklozenorgie aan te treffen op onze hardhouten vloer. Schuldbewust kijk je me aan, om vervolgens heel het parket onder te schijten.
  • Bol.com, je trakteert me op een ijsje. Ik schijt mezelf onder. Ik ben lactose intolerant. Als je me een béétje kent had je dat geweten
  • etc…

Je begrijpt waar ik naartoe wil. Mijn mening is dat ik niet blij ben met jullie lamme antwoord. Mijn mening is dat een kortingsbon korting moet geven op ALLES wat jullie verkopen, of dat je ‘m anders maar in een klein bolletje rolt en in je voeg propt. Mijn mening is dat wanneer mensen de moeite doen om een e-mail te sturen je er eentje terugstuurt in plaats van hen lastig te vallen met kut-enquêtes.

Steeds tot uw dienst,

Tho.

Benieuwd naar het slot? Hier zo!