Blind gekocht: een review

Blind getrouwd2

Beter goed gepikt dan slecht zelf verzonnen, moeten ze bij VIER gedacht hebben, en plets, Blind gekocht zag het levenslicht. Het concept is breed genomen hetzelfde als dat van Blind getrouwd, maar dan zonder pseudowetenschappelijke windowdressing. Men goochelt wat met moodboards en nietszeggende ‘Nest’-termen zoals outside-in, hetgeen trouwens niets te maken heeft met een aambei die zich terugtrekt dan wel met het zicht op ‘den hof’, en patat, een levensbepalende beslissing wordt voor u gemaakt. Op kosten van de kandidaat, dat spreekt. Het enige verschil met eerdergenoemd VTM-programma is dat er hier wel wordt geneukt. En hard.

Verleiders van dienst zijn Béa en Bart. Béa, qua uiterlijk de reïncarnatie van Lydia ‘Protput’ Protut, is makelaarster. Dat je daar niet bijzonder getalenteerd voor moet zijn, weet iedereen die ooit een makelaar(ster) ontmoette, maar Béa heeft wél de X-factor. Vlaanderens lelijkste krochten vliegen bij haar over de toonbank als waren het cyanidepillen in Nürenberg. Een leien dak waar meer mos op ligt dan op de achterste kiezen van Gerolf Annemans? Geen probleem! Een kruipkot vochtiger dan koningin Fabiola op audiëntie bij de paus? Vendu! Wat helpt, is uiteraard het feit dat de kandidaten nul inspraak hebben, maar goed, je moet het toch maar doen.

En dan heb je Bart. Bart, die wil bewijzen dat zelfs opgekuist Limburgs erger kan, dus er nog eens een verwijfde saus oplegt zo dik dat de neus mijner verbeelding zich op een bepaald ogenblik gewaarwerd van de kruidige mix van steenkool, speculoos en stomende herenliefde. Bart, die zich de haren uit de kop denkt over jouw interieur, maar ondertussen wel rondloopt in blazertjes waarvan tweedeklassevoetballers zeggen “goh, niet echt stijlvol”. Bart, die het als persoonlijke missie heeft opgevat om de witte verfindustrie eigenhandig naar nieuwe hoogtes te douwen en elk huis in Vlaanderen wil omtoveren tot de etalage van een dorpswinkel ‘die ook vanalles doen met interieur’. Ik kan pagina’s schrijven over Bart, doch ik zal het niet doen. De man doet ook maar z’n best.

Enfin, deze infernale tandem ploegt zich een weg doorheen de spaarrekening van een aantal grand cru’s die, wat mij betreft, net op tijd geserveerd worden. Zo heb je Kim en Cedric met hun oneindige liefde voor Londerzeel en het aanbrengen van mascara met een verfroller. Of ze het Mekka aan de A12 niet willen verlaten om, zo’n 500 meter verder, meer pand voor hun geld te krijgen? Vanzelevenniet! Tot ze natuurlijk geconfronteerd worden met wat Béa uit de immodoos van Pandora tevoorschijn tovert. Zilte tranen. “Is dit het beste dat ze met ons budget kunnen vinden?”, vraagt Kim retorisch. Daar gaat hun nalatenschap voor de kinderen – die overigens de bui al voelen hangen en een Oscar verdienen in de categorie ‘beteuterd kijken’. Nu ja, papa Cedric moet geen 500 meter extra overbruggen tot aan café Sport, en dat heeft ook z’n prijs.

Of Anton en Roxane, een zelfverklaard “chill koppel” met een permanent van razernij bonzende slagader op het voorhoofd. Anton en Roxane hebben geen idee hoe je de zaken moet omschrijven, dus komen ze maar lekker aankakken met “doe ons maar Villa Kakelbont”. Weten zij veel dat dat Zweeds is voor ‘de achterlijkste fermette die je maar vinden kan’. Wie wist dat wel? Béa. Designer Bart kon natuurlijk niet achterblijven. Spoorslags besloot hij een paardenkop op te hangen in de living en de onderste verdieping witter te maken dan de brokken in Hot Marijke’s postorderslipjes. Beetje sneu, maar voor den boven was het geld op. Papegaailampen en gouden kranen overal alsof ze ermee naar je kop smijten, dat wel, maar de andere helft van het huis afmaken, ho maar! Gelukkig was Roxane danig in de wolken met haar nieuwe bureau dat het haar allemaal niet veel meer uitmaakte. Twee schragen, een plank en een hoop mensen die dachten dat dit wel eens een goed idee kon zijn, maar zich schromelijk vergisten. Prachtige televisie.

Advertenties

2 gedachtes over “Blind gekocht: een review

  1. Beste,

    Bedankt voor de leuke review, moet toegeven: jouw schrijven heeft mij vandaag een lach op mijn gezicht getoverd! Enkele bemerkingen / besluiten:
    1. Bij café de sport ga ik jammer genoeg niet, maar wel café het Centrum onder de gemeentelijke kerktoren -what else- … Toch wel de volle 2km…..
    2. Ik ben blij dat de mascara van mijn vrouw opvalt, aangezien dit toch een serieus budget inneemt…stel u voor, nog meer budget weg voor de aankoop van een groter huis…
    3. Is dit wat we krijgen voor ons budget? Zeker aanstaande woensdag kijken … Wie weet tovert Bart wel nog een “wit” konijn uit zijn blazer…
    4. Ik zal maar gelijk een manager onder de arm nemen voor de kids…stel u voor Hollywood…ai buiten 1840….

    Mvg,
    Mijnheer Londerzeel met de enkelband die 1840 niet mag verlaten 😉😉

    Like

    1. Beste Cedric,
      Bedankt voor je bericht! Ik ben blij dat jij reacties op het programma hebt gegoogled en niet Bart :p. Het zou me trouwens ten sterkste verbazen moest die een wit konijn uit z’n blazertje kunnen toveren. Die dingen zitten zo strak dat je er volgens mij nog geen verrassend pakje lucifers uit kan peuteren! En wat Hollywood betreft zou ik me niet teveel zorgen maken: men zegt weleens dat Hollywood het Londerzeel van Amerika is. Anderzijds zegt men ook weleens dat roodharige vrouwen stinken als het regent, maar dat klopt langs geen kanten. Om maar te zeggen dat je niet te snel moet geloven wat de mensen zeggen. Een fijn Londerzeels weekend toegewenst. Dix-huit-quarante représente !
      Groetjes
      Tho

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s